چرا سازمان دامپزشکی، نسبت به سلامت مردم سیستان بیتفاوت است و به وظیفه ی خود عمل نمیکند؟
درباره سایت
آخرین مطالب
- دور تسلسل تصمیمات هیجانی برای سدکُهک در سیستان
- برای تثبیت وحدت در استان سیستان و بلوچستان، بهای سنگینی دادهایم.
- آب در کوزه و ما گرد جهان میگردیم، خارستانهای خدادادی، ما را به خود میخواند.
- راهکارهای نجات ماهیان دریاچه هامون و بهره مندی اقتصادی مردم سیستان از این فرصت خدادادی
- هم نوا با کشاورزان سیستانی در رنجی که می کشند./ 20 آبان 1399
- در افتتاح طرح انتقال آب با لوله به 46 هزار هکتار زمینهای کشاورزی دشت سیستان، تعجیل نکنید./آبان 1398
- سیاهی گوسفندان رومانیایی، برای صنایع گوشت استان، خیک روغن نبود، خوک بود.
- اگر دولت برنامهای نداشته باشد، بیکاری مجدد، داغ جوانان اشتغالیافته در طرح انتقال آب با لوله به دشت سیستان را به زودی، تازه خواهد کرد.
- سیستان، اشکی بر گونه، حسرتی بر دل - دی 1396
- پرورش حشرهای مفید و اقتصادی به نام «قرمزدانه» با کاشت گیاه کاکتوس در استان سیستان و بلوچستان
امکانات وب
عباس نورزائی
سالهای 1376 تا 1396: بیست سال خشکسالی در سیستان حاکم شد، درآمد کشاورزان به حداقل ممکن رسید. بسیاری در پی رزق حلال به نقاط دیگر کشور مهاجرت کردند. هامون خشکید، ریزگردها و شنهای روان، امان مردم را برید.
سال 1397: با وجود آب در چاهنیمهها، به دلیل سوءمدیریت در دستگاههای مرتبط بخش کشاورزی استان، آب برای کشت داده شد و دیگر در مراحل بعدی آبی رها نشد و در نتیجه، قریب 60 هزار هکتار محصول زراعی از بیآبی خشک و خاکستر شدند و آخرین داشتههای مادی کشاورزان بر باد رفت.
سال 1398: سیلاب آمد. آب در چاهنیمه موجود، اما مدیران جهادکشاورزی، در تعارض رهاسازی آب در لوله یا کانال، وقتکشی کردند، کاشت گندم با تأخیر انجام شد و به دلیل ضعیف بودن محصول و نوع بذر، مورد حملهی زرچه(قارچ زنگ گندم)، اینها هم خاکستر شد بهنحوی که حتی دامها از خوردن علوفهی آن ابا داشتند.
برچسب:
نویسنده: اشکان مرادیان