عباس نورزائی
وجود دریاچهی هامون با قسمتهایمختلف کمعمق تا عمیق طی سالیان دراز برای ساکنین محلی خصوصاً تختکنشینان هامون،تجاربی را به ارمغان داشته است که به دلیل طولانی شدن زمان کمآبی و نهایتاً خشکشدناین ذخیرهی آبیِ معروف، نسل جدید سیستان و کارگزاران جدید دولت، از آن بیاطلاعماندهاند.
خیلی ساده، گیاهان آبزی وکنارآبزی را مردم با نامهای نی، خول یا توت یا توتک، اشک، تَزگ، پرَتَّک، گاک،خَلمَک و ... در دانش بومیِ نامگذاری این نوع گیاهان، میشناسند.
در این میان خیلی از این گیاهاندر چونگها یا همان مردابها رویش دارند. حقیر در سال ۱۳۷۱ برای انجام بررسی علمیبه اتفاق آقای مهندس سلطانمحمد پیری که کارشناس ارشد شیلات و محیطزیست هستند،آبزیان چونگ خرگوشی را در حوالی تختعدالت، بررسی کردیم.
دقیقاً یکی از گیاهان مهاجمآبزی که سطحی وسیع از دریاچه را به سیطرهی خود اختصاص داده بود، همین گیاهی که بهاشتباه، کارشناس آب و فاضلاب، آن را «گاک» میخواند، مشاهده نمودیم. گاک در دانشبومی سیستان، یک گیاه آبزی است، اما این گیاه نیست.

ادامه مطلب چرا سازمان دامپزشکی، نسبت به سلامت مردم سیستان بیتفاوت است و به وظیفه ی خود عمل نمیکند؟...
ما را در سایت چرا سازمان دامپزشکی، نسبت به سلامت مردم سیستان بیتفاوت است و به وظیفه ی خود عمل نمیکند؟ دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 182 تاريخ: چهارشنبه 30 آبان 1397 ساعت: 0:53