برنامههای توسعهی روستایی و کشاورزی، انسانمحور یا اقتصادمحور؟

عباس نورزائی

رویکردها ناشی از اعتقادات و ارزشهای یک ملت و یا سازمان بهشمار میآیند. اینکه به روستا وکشاورزان به عنوان یک بنگاه اقتصادی صرف نگاه شود یا روستا را به عنوان یک مرکززندگی تعدادی انسان و کشاورزان را نیز به عنوان انسان ببینیم، آن نکتهی مورد نظر مندر این یادداشت است.

برهمین محور،در آن سالهای پر از اخلاص جهادسازندگی، یکی از مباحثی که با فردی از مدیران بودجهدر همین استان داشتم، نشأتگرفته از همین نوع نگاه بود.

من اصرارداشتم به روستایی در نیکشهر که جمعیت مناسبی داشت، درحد معیشتی نیز منابع کشاورزیدراختیارشان بود، باید برقرسانی کرد و آن مدیر سنتی بر عدم توجیه اقتصادی ونامتوازن بودن «هزینه و منفعت صرفاً اقتصادی» آن مُصِر بود.

اینکه تعدادیانسان در یک جایی سالها زندگی کردهاند که ولو اقتصادی نبوده است را، در حکومتیچون جمهوری اسلامی که محور همهی تلاشها، انسانیت انسان است، نمیتوان نادیدهگرفت.