به عمل کار برآید به سخندانی نیست./تحلیلی کوتاه بر عملکرد موهبتی استاندار سیستان و بلوچستان

عباس نورزائی

طی سالهای اخیر شاهدحضور استانداران متعددی در استان سیستان و بلوچستان، استانی که همواره آخرین رتبهیتوسعهیافتگی کشور را یدک کشیده، بودهایم. استاندارانی با خصوصیات مختلف، فرتوت،سیّاس، جنگی، حرّاف، حزبی محض، معلممنش، هوادار استخر، دوبههمزن، کارگاهی، تشنهیامیرکبیرشدن، خرمگس معرکه و القصه انواع و اقسام صفات مثبت و منفی که بر یک مدیرسیاسی مترتب است.

نسبت به دوتای آخریکه یکی بسیار حرف میزد و ایدههای متنوعی که میشنید و میخواند بلافاصله بر زبانمیراند و برای جامعه، توقع ایجاد میکرد و مردم را در حسرت اجرای آنها میگذاشت،این یکی یعنی مهندس موهبتی، از ویژگیهای مثبت فراوانی برخوردار است.

گرچه ایشان در ابعادمختلف کاری دارای عملکردی عملگرا میباشد، اما در این نوشتار فقط به یک موضوعیعنی «توسعهی صنایع گوشت» در استان میپردازم:

مدتها است در رابطهبا وجود ظرفیتی عظیم و منحصربهفرد در این استان و سرمایهگذاریِ صورتگرفته، قلمزدهام، در رسانهها منعکس و گاه به حسب وظیفهی دولتی یا اخیراً در بخش خصوصیمستقیماً خطاب به مسئولین مربوطه نوشته و یا حضوری توضیح دادهام، اما طی سال 1397با شخصیتی روبرو شدیم که در استانداری، این ظرفیت را ادراک کرد و برای آن حسابیارزشی باز کرد و بر تسهیل و مناسبسازی بستر آن پایکوبید و ابرام داشت و اوموهبتی، استاندار جوان، فعال و با نگاه بلند و عملگرای سیستان و بلوچستان است.

همواره با پیگیریهاییکه قبلاً انجام میشد، مراحلی از یک فرآیند طی میشد و بعد سر اصلی این رشته بهاستانداری ختم میشد و در همان جا بدون اقدام، بدون نتیجه، خاتمه مییافت.