مهار سیلابی در این حجم و عظمت در سیستان، مدیون زیرساختهایی است که گذشتگان ایجاد کردهاند، کسی به نام خود مصادره نکند.

عباس نورزائی

در سال ۱۳۷۰ سیلاب معروف به نوحکَلو وارد سیستان شد. نقاط متعددی را به زیر آب برد. نزدیک به ۱۲۰۰۰ خانوار بیخانمان شدند، تعدادی کشته و زیرساختهای عمومی مثل جادهها، پلها، تأسیسات آبرسانی، برقرسانی، مدارس، ساختمان خانههای بهداشت، اراضی زراعی مردم و ... دچار خسران بزرگی شد.

در این سال:

۱ - سیلبند مرزی از کهک، چوتو، شاهگل، میلک تا مرز خشکی ایران و افغانستان، وجود نداشت.

۲- سد و دهانهی آبگیر مجهز به تجهیزات کنترل ورودی در رودخانههای شیردل، گلمیر، چوچهگلمیر وجود نداشت.

۳- سیلبند دو طرفهی مهندسی با عرض مناسب، بعد از سدکهک بر شاخهی سیستان تا زهک، جزینک، سدسیستان، نُهرآب و سپس در دوشاخهای لورگباغ و افضلآباد وجود نداشت.